AEX 2

Dzień 1

Staw barkowy -  patologia i klinika:

• niestabilność stawu ramiennego (uszkodzenie obrąbka, odwarstwienie torebki, złamanie krawędzi panewki, uszkodzenie Hilla-Sachsa, rozdarcia w pierścieniu rotatorów, uszkodzenia nerwów, zwichnięcia głowy kości ramiennej) – leczenie zachowawcze i operacyjne,

• artroza stawu ramiennego,

• zespoły ciasnoty podbarkowej,

• uszkodzenia ścięgien mięśni np. m. nadgrzebieniowego i głowy długiej m. dwugłowego ramienia,

• wapniejące zapalenie ścięgna,

• ostre i chroniczne zapalenie kaletki podbarkowej,

• „zamrożony bark” – zarostowe zapalenie torebki stawowej,

• zwichnięcia stawu barkowo-obojczykowego,

• zwichnięcia stawu mostkowo-obojczykowego.

Techniki specyficzne badania stawu barkowego.

Testy prowokacyjne:

• badanie nerwu pośrodkowego w siadzie,

• „łuk bolesny”,

• test Neera,

• test Hawkinsa,

• test Kennedy/ Hawkinsa,

• test Yokum,

• test Jobe'a,

• test kompresji cieśni w pozycji zerowej stawu.

Testy lokalizujące objawy bólowe - odwodzenie w stawie powoduje ból ramienia:

• staw ramienny czy staw barkowo-obojczykowy,

• staw ramienny czy cieśń podbarkowa.

Diagnostyka różnicowa dolegliwości bólowych i ograniczenia zakresu ruchu w rejonie stawu barkowego:

• dysk – zapalenie,

• dysk – hipermobilność,

• zapalenie korzenia nerwowego,

• wzorzec torebkowy stawu ramiennego,

• przykurcz mięśni,

• uszkodzenie mięśni,

• zespół cieśni podbarkowej,

• zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowo-obojczykowego.

Techniki masażu poprzecznego w rejonie stawu barkowego:

• m. czworoboczny część zstępująca – różne chwyty,

• przyczep mięśnia dźwigacza łopatki,

• brzusiec, przyczep i ścięgno m. nadgrzebieniowego,

• brzusiec, przyczep i ścięgno m. podgrzebieniowego,

• przyczep m. naramiennego,

• brzusiec i ścięgno m. podłopatkowego.

Techniki specyficzne mobilizacji stawu ramiennego:

• trakcja w odwiedzeniu,

• rozciąganie zachyłka pachowego poprzez kość ramienną lub łopatkę,

• ślizg dogrzbietowy łopatki w submaksymalnym zgięciu,

• ślizg doogonowy w zgięciu w leżeniu tyłem z użyciem pasa,

• ślizg doogonowy w zgięciu i w odwiedzeniu w siadzie z użyciem pasa,

• automobilizacja poprzez ślizg doogonowy w zgięciu lub odwiedzeniu,

• ślizg dogrzbietowy w przywiedzeniu horyzontalnym.

Techniki specyficzne mobilizacji stawów obręczy barkowej:

• mobilizacja łopatki względem klatki piersiowej (łopatka odstająca) w leżeniu bokiem lub przodem,

• trakcja w stawie mostkowo-obojczykowym przy krawędzi stołu,

• ślizg doogonowy w stawie barkowo-obojczykowym w leżeniu tyłem.

Staw barkowy – przypadki kliniczne:

• przypadek kliniczny nr 1.

Dzień 2

Przypadek kliniczny nr 2.

Przypadek kliniczny nr 3.

Przypadek kliniczny nr 4.

Staw łokciowy – patologia i klinika:

• złamania i zwichnięcia,

• pourazowe kostnienie mięśni,

• zespół łokcia tenisisty i golfisty,

• martwice niedokrwienne kości,

• osteochondroza i „myszka stawowa”,

• zapalenie kaletki łokciowej,

• przykurcz Volkmanna,

• zespół mięśnia nawrotnego obłego,

• zespół międzykostny przedni,

• zespół mięśnia odwracacza,

• zespół bruzdy nerwu łokciowego.

Techniki leczenia tkanek miękkich (mięśni):

• masaż funkcyjny m. dwugłowego ramienia – 2 techniki,

• masaż funkcyjny m. ramiennego,

• masaż funkcyjny m. trójgłowego ramienia – 2 techniki,

• masaż poprzeczny w zespole łokcia tenisisty,

• masaż poprzeczny w zespole łokcia golfisty,

• masaż poprzeczny rozcięgna m. dwugłowego ramienia.

Specyficzne techniki badania stawu łokciowego:

• ślizg dołokciowy i dopromieniowy kości łokciowej w pozycji spoczynkowej, w zgięciu i w wyproście.

Specyficzne techniki mobilizacji stawu łokciowego:

• mobilizacja ślizgowa dołokciowo i/lub  dopromieniowo kości łokciowej w pozycji spoczynkowej, w zgięciu i/lub  w wyproście,

• mobilizacja poprzez rozwarcie po stronie promieniowej lub łokciowej,

• mobilizacja ślizgowa dobrzusznie lub dogrzbietowo kości łokciowej,

• mobilizacja ślizgowa centrująca powierzchnie stawowe po uzyskaniu rozwarcia,

• automobilizacja: trakcja w stawie, ślizg dopromieniowy lub dołokciowy.

Staw łokciowy – przypadki kliniczne:

• przypadek kliniczny nr 5,

• przypadek kliniczny nr 6.

Dzień 3

Przypadek kliniczny nr 7.

Przypadek kliniczny nr 8.

Skrót zasad stretchingu mięśni.

Techniki stretchingu mięśni kończyny górnej:

• m. piersiowy większy – część brzuszna, mostkowo-żebrowa i obojczykowa – różne chwyty – obustronnie i jednostronnie,

• m. najszerszy grzbietu,

• autostretching mięśni piersiowych większych i m. najszerszego grzbietu,

• badanie zakresu ruchu zgięcia w stawie ramiennym – powtórzenie,

• m. obły większy,

• m. piersiowy mniejszy,

• m. podobojczykowy,

• autostretching m. piersowego mniejszego, obłego większego i podobojczykowego,

• m. podgrzebieniowy, obły mniejszy  i podłopatkowy,

• autostretching m. podgrzebieniowego,

• autostretching m. podłopatkowego,

• m. dwugłowy ramienia głowa długa,

• autostretching m. dwugłowego ramienia,

• m. naramienny i nadgrzebieniowy,

• autostretching m. nadgrzebieniowego.

Badanie długości mięśni:

• m. czworoboczny część zstępująca,

• m. dźwigacz łopatki.

Techniki stretchingu mięśni kończyny górnej – ciąg dalszy:

• czworoboczny część zstępująca,

• dźwigacz łopatki – 3 techniki,

• autostretching m. czworobocznego cz. zstępującej i m. dźwigacza łopatki,

• m. trójgłowy ramienia – 2 techniki,

• mm. prostowniki promieniowe długi i krótki nadgarstka,

• m. prostownik wspólny palców,

• autostretching m. prostownika promieniowego długiego i krótkiego nadgarstka oraz m. prostownika wspólnego palców (prawy),

• m. odwracacz,

• autostretching m. odwracacza,

• m. nawrotny obły (głowa ramienna i łokciowa) oraz nawrotny czworoboczny ,

• m. odwodziciel długi kciuka,

• m. prostownik długi kciuka,

• m. zginacz powierzchowny i głęboki palców,

• mm. glistowate,

• autostretching mm. zginacza powierzchownego i głebokiego palców.

Dzień 4

Ręka – patologia i klinika:

• zespół cieśni nadgarstka – leczenie zachowawcze i operacyjne,

• ganglion,

• zapalenie pochewek ścięgnistych,

• zespół de Quervaina,

• palec spustowy (strzelający),

• złamania – Collesa (loco typico) i Smitha,

• uraz wyprostny stawu nadgarstkowego,

• pourazowe złamania kości nadgarstka,

• złamanie kości łódeczkowatej (jałowa martwica jako powikłanie),

• zespół Sudecka – postępowanie.

Techniki leczenia stawu nadgarstkowego:

• ogólna mobilizacja trakcyjna w zgięciu grzbietowym i dłoniowym z użyciem pasa,

• mobilizacja trakcyjna pojedynczych kości nadgarstka,

• manipulacja trakcyjna pojedynczych kości nadgarstka (go-stop),

• autotrakcja w zgięciu grzbietowym i dłoniowym nadgarstka,

• mobilizacja ślizgowa stawu nadgarstkowego poprzez kości przedramienia,

• ćwiczenie utrzymujące ruchomość stawu nadgarstkowego,

• mobilizacja ślizgowa kości nadgarstka chwytem kompaktowym.

Ręka i staw nadgarstkowy – przypadki kliniczne:

• przypadek kliniczny nr 9,

• przypadek kliniczny nr 10,

• przypadek kliniczny nr 11.